Είναι φυτό πολυετές, με πολλούς βλαστούς, τους κεντρικούς όρθιους, τους περιφερειακούς ανερχόμενους. Φύλλα λεία ή αραιά τριχωτά, τα κατώτερα έμμισχα, προμήκη, τα ανώτερα ωοειδή - ελλειψοειδή, επιφυή, ημιπερίβλαστα. Άνθη ιώδη, σε κεφάλια επάκρια ή μασχαλιαία.

Φυτό με βλαστό όρθιο πολύκλαδο, πυκνοφυή, με ύψος 20-50 εκατοστά. Φύλλα λεία, ελαφρά οδοντωτά, τα κατώτερα βραχύμιςχα, αντωοειδή, τα ανώτερα λογχοειδή. Άνθη λευκοιώδη, με μεγάλο ποδίσκο.

Φυτό πολυετές, με βλαστό όρθιο, χνουδωτό, ύψους 20-60 εκατοστά. Φύλλα χνουδωτά, τα κατώτερα με μίσχο μεγαλύτερο του ελάσματος, τα ανώτερα επιφυή, ωοειδή. Άνθη κυανοιώδη, σε κεφάλια πλευρικά.

Φυτό πολυετές, με τριχωτό πολυανθή βλαστό, με τα κατώτερα φύλλα έμμισχα, σπαθοειδή - προμήκη και τα ανώτερα επιφυή ωοειδή. Άνθη κυανοιώδη, με μικρό ποδίσκο, στις μασχάλες των κορυφαίων φύλλων.

Πολυετές φυτό, με βλαστό αναρριχώμενο, μήκους 1-5 μέτρα, πράσινο, λείο. Φύλλα μεγάλα, βελοειδή, κυματοειδή. Άνθη μεγάλα, λευκά, σπάνια ρόδινα, μασχαλιαία, μονήρη.

Πιθανώς η «λεία σμίλαξ» του Διοσκουρίδη και η «ιασιώνη» του Θεόφραστου.

Είναι πολυετής πόα, με βλαστό όρθιο, πολύκλαδο, ελαφρά κοκκινωπό, ύψους 60-120 εκατ., με φύλλα απλά ή διπλά πτερωτά, πράσινα στην πάνω επιφάνεια, λευκά στην κάτω. Άνθη πολύ μικρά κίτρινα ή ροδόχρωμα σε μεγάλη ταξιανθία φόβη με φύλλα.

Θεωρείται ότι έχει σχεδόν τις ίδιες φαρμακευτικές ιδιότητες με την A. absinthium.

Είναι διετής πόα, με βλαστό όρθιο, ισχυρό, πολύκλαδο, χνουδωτό, ύψους 80-120 εκατ., με φύλλα έμμισχα, χνουδωτά, τα κατώτερα πλατιά και καρδιοειδή, τα ανώτερα ωοειδή και οξύληκτα. Τα ανθικά κεφάλια είναι σφαιρικά, σφιγμένα στην κορυφή, με παράνθια φύλλα πράσινα ή κοκκινωπά, με κορυφή σαν άγκιστρο, ανθίδια κόκκινα.

Είναι πολυετής πόα, 20-30 εκατ., ύψους, πυκνά αδελφωμένη, με φύλλα παράριζα, γραμμοειδή - λογχοειδή, ακέραια. Τα άνθη είναι ρόδινα σε κεφάλια διαμέτρου 2 - 3 εκατ.,στην κορυφή λεπτού και λείου στελέχους.

Πολυετής, φρυγανώδης πόα, ύψους 50-120 εκατ., με βλαστό όρθιο, λευκό, διακλαδισμένο, με φύλλα έμμισχα, στο κάτω μέρος λευκά μεταξώδη, πρασινωά στο πάνω μέρος, τα κατώτερα τρις πτερωτά, τα ανώτερα δις πτερωτά με τμήματα λογχοειδή. Άνθη μικρά κιτρινοπράσινα, σε μακριά ταξιανθία φόβη με φύλλα.

Είναι φυτό με ιδιαίτερα βαριά μυρωδιά και πικρής γεύσης, ιδίως τα φύλλα. Από το φυτό παραλαμβάνεται αιθέριο έλαιο, το αψινθέλαιο, το οποίο παλαιότερα χρησιμοποιούσαν για να παρασκευάζουν το αψέντι, ένα γνωστό αλλά τοξικό αλκοολούχο ποτό. Στο φυτό αποδίδονται πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες, ο Διοσκουρίδης το αναφέρει σαν «αψίθιον» και φαίνεται να το χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή του αψιθίτη οίνου. Θεωρείται ευστόμαχο, ορεκτικό, τονωτικό, αντιπυρετικό.

Είναι πολυετές φυτό, με βλαστό εύοσμο πράσινο, με παχιές και αραιές τρίχες, ύψους 20-50 εκατ., φύλλα μεγάλα και ωοειδή, σπανίως οδοντωτά, λεία στην πάνω επιφάνειά τους και ελαφρώς τριχωτά στην κάτω και άνθη ερυθροϊώδη σε κύματα.

Το φυτό περιέχει αιθέριο έλαιο κατάλληλο για την αρωματοποιία. Σε άλλες περιοχές χρησιμοποιείται αντί του τσαγιού.