Τo περιβάλλον
Λήψη αρχείου για χρήση συσκευής GPS: 
Από τα πιο χαρακτηριστικά κτίσματα του Ζαγορίου είναι τα πέτρινα γεφύρια που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την έκτασή του και αποτελούν αξιόλογα δείγματα της λαϊκής αρχιτεκτονικής της Ηπείρου.
Η φήμη τους είναι γνωστή σε όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια ενώ πολλά από αυτά έχουν κηρυχθεί από την πολιτεία ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Το Ζαγόρι έχει την τύχη να διαθέτει τα περισσότερα πέτρινα γεφύρια απ' όλες τις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδας. Αυτό οφείλεται στο έντονο ανάγλυφο της περιοχής που δυσχέραινε τις μετακινήσεις και καθιστούσε αναγκαία την κατασκευή τους αλλά και στον πλούτο που συγκέντρωναν τα χωριά αφού οι προύχοντες των Ζαγοροχωρίων είχαν την οικονομική δυνατότητα να χρηματοδοτούν τέτοια πολυδάπανα έργα.
Τα πέτρινα γεφύρια χαρακτηρίζονται από την καλαισθησία τους, την τολμηρότητα της κατασκευής τους, την απλότητά τους, την εναρμόνισή τους με το φυσικό περιβάλλον. Δείγματα της άριστης τεχνικής που κατείχαν οι ηπειρώτες πρωτομάστορες, διακρίνονται σε μονότοξα, δίτοξα ή τριτοξα με πολλαπλά σχήματα και μορφές που τις υπαγόρευαν κάθε φορά οι ιδιαιτερότητες και οι δυσκολίες της κάθε κατασκευής.
Η ονομασία τους συνήθως προέρχεται από το όνομα του χορηγού που έδινε τα χρήματα για την κατασκευή τους ή την επισκευή τους. Άλλες φορές τα ονόματα προέρχονταν από το ρέμα που γεφύρωναν, από την περιοχή που ήταν κατασκευασμένα ή από τα ονόματα γειτονικών μύλων.
Στην ιστοσελίδα αυτή παρουσιάζονται 93 πέτρινα γεφύρια που εντοπίστηκαν στην περιοχή του Ζαγορίου μετά από έρευνα 2 ετών. Το κάθε γεφύρι συνοδεύεται από πληροφορίες για την ιστορία του, την μορφή του, τις μετακινήσεις που εξυπηρετούσε στο παρελθόν καθώς και από πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει δοθεί στην τοποθεσία των γεφυριών καθώς και στο πώς μπορεί κανείς να τα προσεγγίσει, δεδομένου ότι πολλά από τα γεφύρια είναι απομακρυσμένα από χωριά και οδικούς άξονες, σε δύσβατες περιοχές. Γι αυτό υπάρχει χάρτης με την θέση του κάθε γεφυριού και περιγράφεται αναλυτικά ο τρόπος προσέγγισής του. Επίσης ο χρήστης έχει την δυνατότητα να κατεβάσει το αρχείο της διαδρομής στον υπολογιστή ή το κινητό του και να πλοηγηθεί με ασφάλεια με την βοήθεια συσκευής GPS.
Θανάσης Δασκαλούδης
(Στον παρακάτω χάρτη παρουσιάζονται τα σημεία με τις θέσεις των πέτρινων γεφυριών. Κάνοντας κλικ πάνω στα σημεία εμφανίζονται το όνομα και η φωτογραφία του αντίστοιχου γεφυριού, ενώ κάνοντας κλικ πάνω στην φωτογραφία μεταφέρεστε στην σελίδα του γεφυριού με τις αναλυτικές πληροφορίες)
Πηγές:
Βιβλιογραφία:
- «Περί των εν Ηπείρω Αγαθοεργημάτων» Ι. Λαμπρίδης, , τεύχ. Β΄, 1880
- «Ζαγοριακά» Ι. Λαμπρίδης, , 1870
- «Τα Ηπειρώτικα Γεφύρια» Σπύρος Μαντάς. Λαϊκό Πολύπτυχο 984 σ. 36
- «Τα πετρογιόφυρα της Ηπείρου» Ιωάννη Βλαχοστέργιου. Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων Ηπείρου και Περιφέρεια Ηπείρου, 2012
- «1500 τοξωτά πέτρινα γεφύρια της Ελλάδος» Γιώργος & Εύη Μπεληγιάννη Μίλητος, 2011
- «Το χωριό μου το Κουκούλι» Κ. Λαζαρίδης Μικρή Ζαγορίσια Βιβλιοθήκη, 1977
- «Ελάτε στο Ζαγόρι να θαυμάσετε του Βίκου τη Χαράδρα» Κ. Λαζαρίδης Μικρή Ζαγορίσια Βιβλιοθήκη, 1970
- «Το Τσεπέλοβο» Ευριπίδης Γιαννακός. Πολιτιστικός Σύλλογος Τσεπελόβου "Ο Τσούφλης", 2009
- «Ελαφότοπος (Τσερβάρι) Ιστορική Μονογραφία» Μενέλαος Κικόπουλος, 1991
Internet:
Οικοσύστημα
Η πατρίδα μας, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, του κλίματος και της ιδιαίτερης μορφολογίας της, είναι μια από τις πιο πλούσιες σε χλωρίδα περιοχές της γης. Στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας LIFE (πρόγραμμα «Ερημοποίηση: Προστασία εδαφών από την διάβρωση στην Τήνο και Ζαγοροχώρια», Τμήμα Ανθοκομίας και Αρχιτεκτονικής Τοπίου του ΤΕΙ Ηπείρου και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων), κατά μήκος ενός μονοπατιού λίγων χιλιομέτρων των Νεγάδων Ζαγορίου, καταγράφηκαν και αναγνωρίστηκαν πάνω από 400 είδη, εκ των οποίων τα κυριότερα παρουσιάζονται εδώ.
Στην πορεία του, το μονοπάτι διασχίζει ένα πολύμορφο τοπίο, όπου οι εικόνες εναλλάσσονται με καταπληκτική ταχύτητα και συχνότητα. Η ύπαρξη πέτρινων αναβαθμίδων, γεφυριών και στοιχείων της ανθρώπινης δραστηριότητας δείχνει ότι η περιοχή αυτή ήταν στενά συνδεδεμένη με την καθημερινή ζωή των κατοίκων.
Το διαδικτυακό αυτό βοτανολόγιο φιλοδοξεί να καλύψει τις ανάγκες του επισκέπτη της περιοχής που επιθυμεί όχι μόνο να παρατηρεί την ομορφιά της φύσης σαν απλός θεατής, αλλά να προχωρήσει σε μια ουσιαστικότερη και βαθύτερη γνωριμία με τον φυσικό κόσμο.
Για να μπορεί ο επισκέπτης να αναγνωρίσει τα υπάρχοντα είδη in situ, κάθε φυτό συνοδεύεται από φωτογραφία, βοτανική περιγραφή, καθώς και από τα στοιχεία που διαθέτουμε για τη χρήση του. Παράλληλα, σχεδιάστηκε ο χάρτης του μονοπατιού και χωρίστηκε σε ευδιάκριτες ζώνες, που σημειώνονται στην περιγραφή του κάθε φυτού.
Σε ό,τι αφορά την ταξινόμηση, η χλωρίδα χωρίστηκε ανάλογα με την εποχή άνθισης στις τέσσερις εποχές, δεδομένου ότι το άνθος αποτελεί την πλέον χαρακτηριστική διαφορά μεταξύ των ειδών. Θα πρέπει να τονιστεί ότι τίποτα στη φύση δεν είναι στατικό, συνεπώς η εποχή άνθισης μπορεί να μετατοπιστεί ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Επίσης, η παρουσία των φυτών (ιδιαίτερα των ετήσιων) μπορεί να σημειωθεί και σε ζώνη που δεν αναφέρεται στον χάρτη.
Γιώργος Καρράς, Βαγγέλης Φίλης, Βοτανικές Διαδρομές, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων, Ιωάννινα 2000
